Zeilen op de Morgana

Direct na terugkomst in Nederland, in september, kon ik beginnen als maat aan boord van de Morgana. Een driemast gaffeltopzeilschoener, zeilend vanuit Harlingen met Bert als schipper. Samen maakten we het seizoen af op de Waddenzee, voeren de Klipperrace vanuit Enkhuizen en brachten het schip vervolgens naar Amsterdam voor de winter. Een foto-impressie:

Robben op de Wadplaten. Voor mij een van de mooiste delen van Nederland, inclusief de eilanden.

In de achtervolging. Er varen veel historische schepen rond op het IJsselmeer en de Waddenzee, de "bruine vloot".

Grote mast van de Morgana met grootzeil (onder) en (gaffel)topzeil (boven).

Schoenermast (voorste van de drie) met schoener en topzeil daarboven. Onder op de foto de (boom)fok, rechts daarvan de binnenkluiver en rechtsboven een vliegend gevaren halfwinder op de plek van de buitenkluiver.

Diezelfde vlieger linksboven, daaronder de binnenkluiver en fok en daarachter de schoener met topzeil. Deze zeilen (m.n. de topzeilen en vliegers) worden alleen bij licht weer gevoerd. Basistuig van een driemaster is fok, schoener en grootzeil. Daarmee valt ook in veel wind nog goed te varen en te sturen. In totaal kan de Morgana 12 zeilen voeren.

Rood boven groen: een optionele verlichting voor grote zeilschepen zijn deze lichten. Detail van de fokkemast met linksboven de vlieger en onder het topzeil. Duidelijk valt te zien dat, hoewel de vlieger leuvers bezit (metalen sluitingen om het zeil om een stag omhoog te trekken) het ook prima zonder stag kan worden gezet. Dat betekent wel dat, om voldoende profiel te krijgen in het zeil, de hals (onderste punt van het driehoekige zeil) met vier of vijf man moet worden aangetrokken en vervolgens vastgezet.

Dagelijks werk is het opschieten van de honderden meters lijn (geen touw!!) welke aan boord is. Na een weekje begint het eelt weer te groeien op mijn handen.

Klassiek uiterlijk maar vrij modern: een drieschijfsblok van de schoenerschoot. Het binnenwerk is staal, bedekt met houten wangen.

Nagelbank aan de stuurboordzijde. In dit geval bij de grote mast. De lijn links is overdreven belegd. Rechts zoals het wel hoort. Principe van de "knoop" is dat de spanning in de lijn de lijn vastzet terwijl het ook nog makkelijk uit elkaar te halen valt.

IJsselmeer einde oktober 2011: een driemast gaffeltopzeilschoener vaart tussen de buien door.